Fore Magazine

Tekst Mike Suesan Foto's Ronald Speijer

We rijden door een rozerood landschap van halfwoestijn en zandduinen Agadir binnen. Deze badplaats huisvest drie golfcourses en op de eerste dag staat Les Dunes op het programma. Verbaasd constateren we dat de baan in een glooiend landschap van palmen en tamarisk ligt. Parken en bossen zijn de natuurlijke habitat van de Marokkaanse banen en niet, zoals we een beetje verwacht hadden, stroken groen in een zandbak. Ruimte heeft men in dit land volop; Les Dunes telt 27 holes met meren, heuvelachtige fairways en veel, heel veel bomen. Hoogtepunt is de par 5 achtste van de blauwe course. De green ligt op een heuvel die omringd is door bunkers met een magnifiek uitzicht op Agadir.

Vroeg de volgende ochtend pakken we de Royal Air Maroc vlucht naar Rabat, één van de Moorse koningssteden. Deze schitterende, witte stad zonder hoogbouw heeft een roemruchte geschiedenis van Portugese zeevaarders en Barbarijnse zeerovers. Onze gids geeft ons een crashcourse Marokkaanse geschiedenis en vooral het mausoleum van de royals, bewaakt door soldaten te paard in traditionele uniformen, maakt veel indruk. We nemen onze intrek in het Tour Hassan, een tot paleis getransformeerd hotel in het midden van de stad. Na een verkwikkende skinrub in de hammam is het tijd voor een traditionele maaltijd in het l’Imperial restaurant.

Met babyzachte huidjes savoureren we een gebraden duif met daaromheen als tapas geschikte Marokkaanse specialiteiten. De variëteit is ongekend, de smaken zijn exotisch en verrassend. Dit hotel werd gebruikt als decor voor Body of Lies, de nieuwe film van Leonardo DiCaprio, en kijkend naar de schitterende architectuur en handgesneden ornamenten is de keuze voor deze Arabische pracht logisch. Wij voelen ons er in ieder geval als Sultans der Lage Landen.

De volgende golfbestemming is de Dar Salaam Royal Golf. Na een rit over de brede avenues van Rabat, dwars door de luxueuze ambassadewijk, watertanden we van een fenomenaal 45 holes complex. Pronkstuk is de door Robert Trent Jones ontworpen 18 holes championship course met een lengte van 6½ kilometer. In een bos vol mimosa, kurkenbomen en sandelhout ligt een grootse baan die iedere speler een keer gelopen moet hebben. De fairways zijn breed en van uitzonderlijke klasse, de greens goed beschermd door bunkers waardoor elke approach een avontuur op zich is. De tiende hole slingert zich langs een zuilengalerij uit de Romeinse tijd en wie geluk heeft kan op de baan een aap tegenkomen. De Salaam Royal is lang maar van zo´n superieure kwaliteit dat een rondje toch een faire test is. Na afloop wachten een zwembad en een gloednieuw fitness centrum

Per auto zetten we onze reis voort naar Al Jadida, het Deauville van.Marokko. Deze oude citadel uit 1540 is zeer authentiek, de kanonnen bulderen als het ware nog over de zee. Er is echter geen tijd te verliezen want we zijn uitgenodigd op de 18 holes par 72 Royal Al Jadida, in mei nog halte op de Challenge Tour. We worden er verwelkomd door een olijke manager die ons reeds waarschuwt voor de f…ing rough en die op de vraag wat zijn handicap is antwoordt: “My wife”. Inderdaad is de rough van bermudagras zeer verraderlijk en wij hakken ons een weg naar de supersnelle greens waar de lijntjes die de caddies uitzetten drie-puts of erger voorkomen. Dennengeur en eucalyptus vermengen zich met het zilt van de zee op deze door Cabell Robinson ontworpen baan. De par 3 zestiende, een hole van 180 meter met vanaf de verhoogde tee een prachtig uitzicht over de Atlantische Oceaan, is een echte signature hole.

Terug naar Agadir, maar niet nadat we op het vliegveld van Casablanca getuige zijn geweest van de Hadj, de pelgrimstocht naar Mekka aan het begin van de Ramadan. Honderden in het wit geklede muzelmannen laten een ongekende gekte en chaos uitbreken, die wij met open mond gadeslaan.

Op dan naar de Agadir Royal, waar de caddymaster zo enthousiast is over het bezoek van les journalistes hollandaises dat hij spontaan het rondje op deze oudste baan van Marokko meeloopt. De 9 holes baan is relatief kort, ligt vlakbij de stad en hoewel de palmbomen flinke obstakels vormen is de course aantrekkelijk voor beginners.

Onze gids neemt ons mee naar Taroudant, op 5 kwartier rijden van Agadir, midden in de woestijn waar wij een hitte van 45º trotseren en onderweg een kudde kamelen die over de vierbaans snelweg banjert moeten ontwijken. Deze ommuurde stad (medina) is een wirwar van steegjes en we duiken weer eens een soukh (markt) in, die je in iedere Marokkaanse stad vindt. Een absolute belevenis voor alle zintuigen: een caleidoscoop van kleuren en een kakofonie van geluid. Maar bovenal is de soukh een mengeling van geuren. Kruiden, specerijen, thee, leer, munt, noten, zuidvruchten uien, allen vechten voor een plaatsje in de neus en vormen zo een hallucinerende aroma-explosie.

Op de dag van vertrek staan ons nog 18 holes op de 36 holes course Le Soleil te wachten. Redelijk uitgeput hooken en slicen we ons door het parcours dat uit bijna alleen doglegs bestaat. Uitdagende waterpartijen zorgen voor afwisseling en een paar verloren balletjes. Spectaculair zijn de holes waar je in de verte de contouren van het Atlasgebergte ontwaart. De fairways zijn breed, de bomen bieden veel schaduw en een zeewindje zorgt voor verkoeling. Tijd om de balans op te maken. Golfen in Marokko is een openbaring. De banen kunnen zich meten met het beste uit de Algarve, alleen het prijskaartje is beduidend plezieriger. Greenfees van rond de €45; de (verplichte) caddie kost €15. Conclusie: de combinatie golf/cultuur is een ideale manier om met dit fascinerende stukje Afrika kennis te maken. Inshallah!