Home 
Interviews mr.Jumbo Carel van Eerd
Interviews mr.Jumbo Carel van Eerd
| mr.Jumbo Carel van Eerd |
|
“Onze visie op de golfstores is precies dezelfde als bij onze supermarkten.”  Terug in Holland wilde ik de week die van mijn vakantie resteerde, benutten om wat lessen te nemen en belandde bij de golfclub van St. Michielsgestel. Les nemen kon wel maar alleen als ik lid werd nadat een ballotagecommissie mij wel zag zitten. Daar had ik geen tijd voor en dus reed ik naar St.Oedenrode, waar een boerenjongen, die in Canada het golfspel had ontdekt, na zijn terugkeer zijn stukje land tot golfbaan had omgebouwd. Aan de bar trof ik oude hockeymaten, dat was gelijk dikke mik en daar nam ik dus dezelfde dag voor het eerst een club in mijn handen.” Koste wat kost, een kwaliteitsbaan “Later speelden we ook op andere banen in de buurt en kwamen we er achter dat onze clubhandicap niet overeen kwam met een geldende handicap. Bij ons kwamen we, na een halfmislukte afslag, alsnog in twee op de green. Met een paar vrienden gingen we dus op zoek naar een locatie om dan maar zelf iets te beginnen, dat ons meer voldoening zou geven. Één van ons kwam terecht bij de gemeente Nistelrode, waar men ons maar al te graag wilde helpen. De provincie wilde op hun grondgebied een vuilstort en om dat te voorkomen, mochten we op die plek wel een golfbaan aanleggen. We richtten een stichting op, stortten de man honderd euro, die onmiddellijk was verdwenen in de zakken van de notaris. Ik wilde, koste wat kost, een kwaliteitsbaan. Niet om zelf te exploiteren maar om dit mogelijk te maken. De gemeente wilde snel een tekening zien en dus gingen we op zoek naar een geschikte architect. In Nederland waren die toen nauwelijks te vinden. Amerikaanse toppers waren geen optie, die wilden voor een tekening minstens een miljoen. Dus kwamen we terecht bij Baron Paul Rolin, een voormalig Belgisch golfkampioen, die ruim tien jaar had gewerkt met Trent Jones sr, wiens banen wij de mooiste ter wereld vonden. Rolin kwam hier op een zaterdagmiddag met een kar achter zijn auto. Daar kwam een paard uit waarop hij onze locatie bekeek en vervolgens maakte hij voor 125.000 gulden een perfect ontwerp.  Dat bedrag heb ik maar voorgeschoten. Een week later realiseerde ik me opeens dat degene, die de exploitatie ter hand zou nemen, onmiddellijk zou roepen dat hij met een ontwerp van 40.000 gulden (toen het normale bedrag voor een ontwerp van Nederlandse origine,red.) ook wel tevreden zou zijn geweest. Ik heb toen bij andere verenigingen geïnformeerd naar begrotingen en ben gaan rekenen. Maar ik kreeg helemaal geen goede indruk want elders namen vrijwilligers veel werk voor hun rekening. Met mijn kennis heb ik toen maar een eigen begroting gemaakt en vervolgens tegen mijn maten gezegd: “Als jullie er geen probleem mee hebben, ga ik het zelf proberen en mogen jullie hier gratis spelen.” Zo ben ik erin gerold.”Hobby, geen business De Company Golf Club “De Hooge Vorssel” telt negen holes maar er is ruimte en zelfs al een ontwerp voor achttien. “De gemeente wilde graag, maar de provincie weigerde omdat men in het recente verleden te vaak was opgedraaid voor de kosten van slecht renderende sporthallen en zwembaden. “Begin maar eens met negen holes,” was hun antwoord. Maar bij de aanleg hield ik in alle opzichten, dus clubhuis, parkeerruimte, machinepark en driving range, al rekening met achttien holes. Want voor alles ben en blijf ik een optimistisch mens. Maar ik zat dus wél met de kosten maar niet met de opbrengsten van achttien holes. Wanneer ik een gewone vereniging met leden was gestart, was ik gedwongen geweest drie maal zoveel contributie als gebruikelijk te vragen. Dat was geen optie en dus ben ik in 1991 een company club gestart, omdat twee verschillende bloedgroepen, sponsors en gewone leden, elkaar niet zo geweldig verdragen. Aanvankelijk moest er aardig wat geld bij en dankzij mijn bedrijf kon ik dat volhouden. Nu draaien we met zeventig bedrijven zo’n beetje quitte. Dat is prima, want voor mij is het een hobby en geen business. Nu moet wel worden vermeld dat ik als perfectionist met Kitty een jaar lang elke avond heb besteed aan de inrichting en alle zaken erom heen. Tot in de details, van het soort tafel tot de bloemen die erop moesten staan. Ik deed geen enkele concessie. Dus ook topwerknemers, van kok tot greenkeeper. “  Omdat er ook een shop moest komen, nam Van Eerd een vijftig procent aandeel in een groothandel, die in het bezit was van een aantal golfpros. Klant Londen Golf bezat drie winkels en toen Van Eerd erachter kwam dat daar toch zijn ware passie lag, stopte hij met de groothandel, kocht de drie London Golf-winkels en stortte zich op de golf-retailhandel. De vestiging in Amsterdam werd verkocht en nu zijn er drie mega-golfstores in Rotterdam, Bunnik en Heerlen. En die werken volgens precies dezelfde principes als waarmee zijn supermarkten groot zijn geworden: de best mogelijke service, de laagst mogelijke prijzen en een uitstekend assortiment. En later in het jaar introduceert men het eigen huismerk. “Ik speel, met mijn twee kunstheupen, nu vanaf handicap 19. Begin dit jaar vertelde ik mijn leraar dat hij alles moest doen om ervoor te zorgen dat ik één keer Kitty (zeer charmant, handicap 14, red) zou kunnen verslaan. Helaas gaat ze mee naar de lessen en dus zal het er wel nooit van komen.”
|
In het hart van Brabant ligt “De Hooge Vorssel”, zonder twijfel de fraaiste 9-holes baan van ons land. Niets wordt hier aan het toeval overgelaten en de golfende klant is hier de koning. Geen wonder want eigenaar Carel van Eerd past hier precies dezelfde principes toe die hij al met veel succes gebruikte voor supermarktketen Jumbo en zijn drie golfmegastores. Een boeiend gesprek met een ondernemer pur sang, die erin slaagt zijn dromen te realiseren door hard werken en zich vast te houden aan zijn visie. 
Company Club “De Hooge Vorssel”, Slotenseweg 11, Nistelrode. Greenfee (alleen door de week) 90 euro voor de hele dag. Telefoon: 0412-611992. www.dehoogevorssel.nl. 
Copyright © 2009 Fore GOLF & More magazine All rights reserved
Ontwerp & hosting door Variety Productions B.V.