Slagwerker en selfmade man Frits Landesbergen (48) werkte mee aan zo’n 150 cd’s, speelde met jazz-iconen als Monty Alexander en Toots Thielemans en organiseert nu een theatertour voor partner Joke Bruijs. ,,De overeenkomst tussen jazz en golf? Beide draaien om gevoel en souplesse.’’
Alles in het leven van jazzverslaafde Frits Landesbergen staat in het teken van muziek. In de gang van zijn sfeervolle Wassenaarse koetshuis liggen de trommels tot het plafond opgestapeld, een concertvleugel domineert de woonkamer en de keukentafel is bezaaid met cd’tjes. Veel daarvan uitgebracht in eigen beheer. Want behalve volbloed muzikant blijkt de aan het conservatorium afgestudeerde Landesberger ook een selfmade man die lijdt aan het veel voorkomende ondernemersvirus: dit kan ik beter. Dus neemt hij niet alleen plaats achter de drums en vibrafoon, maar hij produceert eigen slagwerkinstrumenten, organiseert festivals en concertreeksen en beheert samen met compagnon Jeroen de Rijk Baileo Music Productions dat cd’s en dvd’s uitbrengt. In hun stal onder anderen: Louis van Dijk, Joke Bruijs, Cor Bakker en de Amerikaanse zangeres Madeline Bell.
,,Wanneer je drie decennia in het vak zit, ken je de valkuilen en weet je waaraan behoefte bestaat. Dan kom ik bijvoorbeeld met een applicatie op een trommel waarover iedereen zegt: waarom is dat nooit eerder bedacht? Zelf ondernemen heeft nog een voordeel: ik ben niet, zoals veel collega’s, afhankelijk van subsidies. Nu door de recessie die geldstromen opdrogen, zitten velen met de handen in het haar. Het Nederlandse jazzklimaat is namelijk niet zo dat je makkelijk je brood verdient met alleen muziek maken.’’
Een tijd lukte hem dat zelf wel: drie jaar lang tourde hij met zijn idool Monty Alexander langs gerenommeerde jazzpodia in de Verenigde Staten en Europa. ,,Als klein jongetje bewonderde ik Monty al en droomde van spelen met hem. Maar dat leek niet reëel: alsof ik van de plaatselijke voetbalclub naar het eerste van Barcelona zou worden getransfereerd. Aan de andere kant zorg ik ervoor dat ik altijd mijn doel bereik. Dus ik organiseerde een festivalletje waar hij zou optreden als special guest zonder zijn eigen begeleiders. Ik ging zelf achter de drums zitten en verbaasde hem. Een maand later belde hij op: of ik meewilde op tournee. Ik was totaal verbluft. ,,Drie jaar heb ik door Amerika en Europa gereisd. Het was werkelijk fantastisch, maar ik kwam er op een gegeven moment wel achter dat het zwerven over die aardbol op den duur alleen leuk voelt tussen acht en elf wanneer de muziek fenomenaal is. Verder wordt het saai, een hotelkamer is geen thuis. Ik stompte af toen ik in zes weken tijd 28 concerten gaf van Parijs, Londen en Madrid tot Tallinn en ik de dag erna niet meer wist in welke stad ik het laatste was geweest. Maar de ervaring is onbetaalbaar.’’ Landesbergen richtte de focus vervolgens meer op Nederland en liep zijn huidige partner tegen het lijf: tv-ster en zangeres Joke Bruijs. ,,Joke en ik kennen elkaar al honderd jaar van radio-orkesten waar de hele Nederlandse artiestenwereld voorbij komt. Veel mensen weten niet eens dat zij zingt, maar zien haar enkel als die actrice uit Toen was geluk heel gewoon. Vijf jaar geleden, we zaten allebei privé moeilijk, zei ik tegen haar: je zingt zo goed, mensen zijn echt blij wanneer je dat staat te doen. Je zou eens een cd moeten opnemen. Door haar werk als actrice beheerst ze namelijk als geen ander de kunst een goed nummer over het voetlicht te brengen. Haar reactie was: wie zit nou op een cd van mij te wachten? Maar van die plaat Close to me verkochten we er 2,5 duizend, voor jazzbegrippen een mooi aantal. De vonk sprong toen over en sinds die tijd zijn we heel blij en gelukkig met elkaar. ,,Ik ben bezig om een theatertour te organiseren voor Joke samen met Madeline Bell waarin de muziek van Dusty Springfield centraal staat. Ook kijk ik of er een combinatie mogelijk is met de New Gypsie Boys. Dat is allemaal mogelijk binnen jazz. Nederland heeft nog steeds ten onrechte de indruk dat wanneer je het over jazz hebt, het om de oubollige minder sexy pling-pling-variant gaat. Welnee. Je hebt een waaier aan stijlen: samba, latin, gypsyswing, bossa nova. Maar dat is een beetje het probleem: het genre heeft momenteel geen uithangbord of vast podium op radio en televisie zodat het publiek er een beter beeld van krijgt. Candy Dulfer maakte onlangs een geweldige ode aan Charley Parker. Dat heeft bijna niemand gezien. Vroeger had je het TROS-programma Sesjun vanuit Nick Vollebregst jazzcafe. Zoiets zou weer moeten terugkeren, want nu wordt het gezicht van de Nederlandse muziek gevormd door X-factor en Idols. Best sneu.’’ Komen we bij de voorliefde van Landesberger voor de golfsport. Jazzmuzikanten staan nu niet bepaald bekend om hun sportiviteit om maar eens een understatement te gebruiken. Drank, drugs en doorhalen, luidde lange tijd het motto in het circuit dat niet eens heel vreemd opkeek toen Chet Baker uit een hotelkamer te pletter viel. Landesbergen: ,,Vroeger had je veel meer narigheid dan nu. Ik kan me herinneren dat ik in de Amsterdamse Citadel speelde, de lucht boven me blauw van de hasjwalm en achter me werd gedeald. Die tijd is voorbij. Er wordt meer op lichaam en gezondheid gelet. Ik ben sinds twee jaar een golfliefhebber en merkte dat ik door mijn slagwerktechniek direct goed zat. Los in de schouders, niet knijpen maar op souplesse en techniek vertrouwen. Dan kun je snel drummen en de bal goed raken. Helaas heb ik door mijn activiteiten nu te weinig tijd voor het golf. Maar op een gegeven moment wil ik er tijd voor maken. Want ik voel me er prima bij.’’ Bruijs: ,,Ik vind het goed dat muzikanten beter op hun conditie letten en bewuster met hun lichaam omgaan. Vroeger maakte het allemaal niet uit, je deed maar. Dat is niet meer zo. Maar de drank blijft rijkelijk vloeien. Dat hoort er bij’’
Meer weten over Frits Landesbergen en zijn muziek surf naar: www.landesbergen-music.nl/ of www.baileo.nl/do.php